موضوع ٢:طرح کلی زندگی اقتصادی یک مسلمان چگونه باید باشد؟
در نوشتار قبلی اقتصاد خرد خانواده مسلمان را طرح کردم و این بار می حواهم بگویم خانواده مسلمان چه نوع بودجه ریزی بایستی داشته باشد.(اقتصاد کلان خانواده)
اگر هزینه مسکن را جدا در نظر بگیریم و بدانیم که در خانواده های با سطح درآمد پایین تر درصد هزینه خوراک خانواده بالاتر است؛ درصد اختصاص یافته به امور دیگر ما چگونه است؟ البته کسانی که در زندگیشان طرح اقتصادی ندارند از موضوع بحث من خارج هستند!
اهمیت هر موضوعی در زندگی درصد مخارجش را از کل زندگی ما مشخص می کند، برای مثال چقدر برای ورزش کودکانمان خرج می کنیم و چقدر برای آموزش آنها؟
اما من نمی خواهم در اینجا به شما بگویم چگونه بودجه ریزی کنید بلکه می خواهم یادآوری کنم که آیا به اهمیت این بودجه ریزی آگاهید؟
یک اصل مدیریتی می گوید برای کشتی ای که بادبان ندارد هیچ باد موافقی نمی وزد! روحانیون ما هم بر خلاف انتظار تا به حال و تا انجا که من اطلاع دارم هیچ آمار کمی در این زمینه منتشر نکرده اند که مثلا چند درصد از درآمد ما بایستی صرف آموزش شود و چقدر مثلا صرف مسافرت و گردش؛تنها گفته می شود آموزش بسیار مهم است یا اینکه اسراف نکنید !
به هر صورت این مفاهیم هنوز در ذهن بسیاری افراد شکل نگرفته و اکثر افراد دنبال به دست آوردن پول بیشترند و نه مصرف بهینه تر؛آقای امیرخانی در کتاب بیوتن به جای یکی از شخصیت های داستان می نویسد:"اینجا آدم بیشتر از راه صرفه جویی پول در می آورد تا بیشتر کار کردن!" شاید عین عبارت را درست نقل نکردم ولی جالب است بدانید که این فضا در آمریکا بسیار طبیعی است(البته داستان هم در فضای آمریکاست)
در خانواده های امروز ایران بسیار شاهد آنیم که گرچه سطح امکانات و درامد بالاتر رفته ولی سطح رضایت و مطلوبیت بسیار کاهش یافته و دلیل آن به نظر من به همین بودجه ریزی برمی گردد؛به عنوان مثال در همین 30 الی 40 یال پیش پدر خانواده فرزندش را نزد استاد قرانی می برد تا به فرزندش قرآن یاد بدهد و در ازای آن یا پولی می داد یا بالاخره کاری برای استاد انجام می داد اما امروز پدران ما فکر می کنند فرزندانشان با 2ساعت قران در هفته که مدرسه می خواهد بگذارد فرزندشان قرانی(!)می شود و صد البته که جو می کاریم و انتظار گندم می کشیم!
چه بودجه ریزی ای برای بالا تر بردن سطح کیفیت زندگیمان انجام داده ایم!